εντολή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) polecenie, nakaz, rozkaz (1.2) przykazanie F29: εντολής; εντολές, εντολών
(1.1) Ο διευθυντής μας έδωσε εντολή να μη φύγει κανείς πριν τις πέντε. → Nasz dyrektor wydał polecenie, aby nikt nie wyszedł przed piątą. (1.2) Ο Θεός έδωσε τις δέκα εντολές στους Εβραίους. → Bóg dał dziesięć przykazań Żydom.
(1.1) παραγγελία, διαταγή
εντολέας, εντολοδότης, εντολοδότρια