__TOC__ słoma ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;
(1.1)
(1.1) Rolnik przywiózł z pola do domu furę słomy.
(1.1) słoma targana
słomianka , słomka , słominka , słomiak słomiany, słomkowy, słomiasty, słomowy słomisto
mieć słomę w butach • słoma z butów wystaje przysłowia: biedę kupuje, kto słomę marnuje • kto nie ma słomy i siana, płacze od wieczora do rana • nie kładź słomy przy ogniu, bo się zapali • próżno słomę młócić • słoma jak słoma, byle kłosy doma
'wymłócone źdźbła roślin zbożowych'
Zwykle w , według niektórych źródeł
angielski: (1.1) straw arabski: (1.1) تبن, قش baskijski: (1.1) lasto białoruski: (1.1) салома bułgarski: (1.1) слама czeski: (1.1) sláma duński: (1.1) halm esperanto: (1.1) pajlo francuski: (1.1) paille galicyjski: (1.1) palla hiszpański: (1.1) paja kaszubski: (1.1) słoma , mërlëca , mërlowina kataloński: (1.1) palla niderlandzki: (1.1) stro niemiecki: (1.1) Stroh norweski (bokmål): (1.1) halm norweski (nynorsk): (1.1) halm nowogrecki: (1.1) άχυρο nowopruski: (1.1) salmā portugalski: (1.1) palha rosyjski: (1.1) солома szwedzki: (1.1) halm ukraiński: (1.1) солома wenedyk: (1.1) pala wilamowski: (1.1) śtruw , śtruf włoski: (1.1) paglia
słoma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) słoma
(1.1) plotłô / rżanô słoma
(1.1) mërlëca, mërlowina
(1.1) dakowina, dakowizna, oklepowinë, reżëzna
słomianica , słomiónka , słomnik , słomka , słomuszka , słomiôk słomiany, słomkowi