boczek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: bok (1.2) mięso z boku świni poprzerastane słoniną; (1.3) boczna wydzielona część tabeli wyjaśniająca poziome rubryki (wiersze)
(1.1-2)
(1.1) Siadłem sobie cichutko na boczku krzesełka. (1.2) Do bigosu dobrze jest dodać trochę wędzonego boczku i kiełbasy. (1.3) Tekst w boczku powinien być wyrównany do lewej.
(1.1) na boczku (1.2) na boczku • boczek wędzony / parzony
bok , pobocze boczuś boczyć się boczny, boczkowy, boczasty boczkiem, bocznie
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
angielski: (1.2) bacon baskijski: (1.2) hirugihar czeski: (1.2) bůček hiszpański: (1.2) panceta niemiecki: (1.2) Bauchspeck ; (1.3) Legendenspalte nowogrecki: (1.2) πανσέτα , μπέικον rosyjski: (1.2) бекон wilamowski: (1.2) śpyrki