cielęcina ()

, ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mięso z młodej krowy (cielęcia) (1.2) potrawa z cielęciny (1.1) (1.3) o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku

(1.1)

(1.1) Opinię zdrowego mięsa miała wołowina i delikatniejsza cielęcina.

(1.1) wołowina

(1.1) cielę

cielę , cielętnik , cielec , Cielętnik , Cielętniki cielęcinka cielęcy, cielny

zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

albański: (1.1) mish viçi angielski: (1.1) veal baskijski: (1.1) txahalki; (1.2) txahalki białoruski: (1.1) цяляціна ; (1.2) цяляціна bułgarski: (1.1) телешко czeski: (1.1) telecí duński: (1.1) kalvekød francuski: (1.1) viande de veau; (1.2) viande de veau hiszpański: (1.1) ternera (carne); (1.2) ternera (plato); (1.3) bobo, tontaina kaszubski: (1.1) celëczëzna , celëczëna , celãczé miãso , celëczé miãso kataloński: (1.1) vedella łotewski: (1.1) teļa gaļa niderlandzki: (1.1) kalfsvlees nowogrecki: (1.1) μοσχάρι (κρέας); (1.2) μοσχάρι (φαγητό); (1.3) μοσχάρι , κουτός, βλάκας rosyjski: (1.1) телятина ; (1.2) телятина słowacki: (1.1) teľacina szwedzki: (1.1) kalvkött , kalv turecki: (1.1) dana eti ukraiński: (1.1) телятина węgierski: (1.1) borjúhús wilamowski: (1.1) kołpfłaeś , kołbfłaś , kołpfłȧś włoski: (1.1) carne di vitello , vitello