ślina () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;
(1.1)
(1.1) W ślinie zawarty jest enzym, który rozkłada cukry już w jamie ustnej.
(1.1) ludzka / zwierzęca ślina • ślina cieknie / kapie / wypływa • przełykać / przełknąć ślinę • ślinotok
(1.1) wydzielina
(1.1) plwocina
ślinienie , śliniak , śliniaczek , ślinianka , ślinik , ślinkowate ślinka ślinić , obślinić, uślinić , poślinić , zaślinić ślinowy, śliniankowy, obśliniony, ośliniony, zaśliniony, pośliniony, ślinopędny
gadać, co ślina na język przyniesie • mówić, co ślina na język przyniesie • pleść, co ślina na język przyniesie • lecieć w ślinę / pójść w ślinę
< → śluzowaty, kleisty , , ,
angielski: (1.1) saliva, spit arabski: (1.1) رضاب, بصاق, لعاب, ريق baskijski: (1.1) listu białoruski: (1.1) сліна czeski: (1.1) slina duński: (1.1) mundvand , spyt dzongkha: (1.1) ཁ་ཆུ esperanto: (1.1) salivo francuski: (1.1) salive grenlandzki: (1.1) nuak hiszpański: (1.1) saliva , baba interlingua: (1.1) saliva kataloński: (1.1) saliva krymskotatarski: (1.1) silekiy, tükürşik łaciński: (1.1) salīva niemiecki: (1.1) Speichel , Spucke norweski (bokmål): (1.1) spytt nowogrecki: (1.1) σάλιο osmański: (1.1) آب (âb) rosyjski: (1.1) слюна sanskryt: (1.1) लाला slovio: (1.1) slin (слин) suahili: (1.1) mate szwedzki: (1.1) saliv , spott tuvalu: (1.1) hāvale tybetański: (1.1) ཁ་ཆུ ukraiński: (1.1) слина węgierski: (1.1) nyál wilamowski: (1.1) špjycc