bekon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część) (1.2) wędzonka z bekonu (1.1) rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę
(1.1-2) (2.1)
(1.2) Na śniadanie jemy zwykle jajka na bekonie.
(1.2) jajecznica na bekonie
bekonowy bekonik
Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 20.
por. boczek zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
angielski: (1.2) bacon białoruski: (1.1) бекон ; (1.2) бекон bułgarski: (1.2) бекон rosyjski: (1.1) бекон ; (1.2) бекон tuvalu: (1.2) pīkini