głuszec ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;
(1.1)
(1.1) Z daleka, z innej strony lasu, doszło nas tokowanie głuszcaH. Sienkiewicz: Hania.
(1.1) ochrona głuszca • polowanie na głuszce • toki / tokowanie / klapanie / trelowanie / korkowanie / szlifowanie głuszca
głusza głuszyca głuszcowy, głuchy
– z obserwacji przyrodyAlicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 187.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) capercaillie, grouse baskijski: (1.1) basoilar białoruski: (1.1) глушэц bułgarski: (1.1) глухар duński: (1.1) tjur esperanto: (1.1) urogalo fiński: (1.1) metso francuski: (1.1) coq de bruyère hiszpański: (1.1) urogallo ido: (1.1) urogalo niemiecki: (1.1) Auerhuhn nowogrecki: (1.1) αγριόκουρκος rosyjski: (1.1) глухарь szwedzki: (1.1) tjäder ukraiński: (1.1) глухар włoski: (1.1) gallo cedrone , urogallo