__TOC__ wąs ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) u ludzi: zarost nad górną wargą; (1.2) pasmo włosów po jednej stronie twarzy będące połową wąsa (1.1) (1.3) długi włos czuciowy na pysku zwierzęcia; (1.4) długi, giętki wyrostek, dzięki któremu roślina (zwłaszcza pnącze) wspiera się i wspina; (1.5) wąski, długi przedmiot używany do przytrzymywania lub przyczepiania czegoś (1.6) wąski i długi przedmiot lub takowe wystające zakończenie przedmiotu (np. szabli, kotwicy, wskazówki, kłosa)
(1.1-6)
(1.1) (…) niemłody mężczyzna, z mocno szpakowatymi włosami i wąsami, z pogodnym spojrzeniem szarych oczu, ocienionych gęstą siwiejącą brwią (…)Eliza Orzeszkowa Na prowincji
(1.1-2) wąs bujny / chłopski / czarny / kmiecy / krzaczasty / nastrzępiony / nawisły / obwisły / okazały / opuszczony / obwisły / ostry / nastroszony / płowy / podcięty / podczerniony / podgolony / podkręcony / podskubany / podwinięty / przyprawiony / rozstrzępiony / rudawy / rudy / ryży / sarmacki / siwy / słomiasty / sterczący / strzępiasty / sumiasty / suty / szczeciniasty / szczotkowaty / szpakowaty / sztuczny / wymuskany / zjeżony / zwichrzony • gładzić / przygryzać wąsa • podkręcać sobie wąsa • nosić / zapuszczać / hodować / golić / zgolić / przyciąć / przystrzyc wąsy • sypnął się / wysypuje się / puszcza się komuś wąs • szarpać / ciągnąć za wąsy • dmuchać w wąsy • dorysować / dokleić / przykleić / przyprawić wąsy • baba / cyganka / staruszka z wąsami • ruszać wąsem / wąsami (1.4) wąs czepny • wąsy fasoli / grochu / ogórka / dyni
(1.1-2) zarost pod nosem (1.3) wibrys, wibryss, włos czuciowy (1.4) wić, witka
wąsal , wąsacz , wąsatka , wąsatek , wąsaty , wąsienica , wąsionka , wąsawa wąsik , wąsek wąsisko , wąsię wąsaty
(1.1-2) młodzieniec / chłopak / chłop pod wąsem • wąs sypie się komuś • uśmiechać się pod wąsem • gdyby ciocia miała wąsy, toby był wujaszek • gdyby babcia miała wąsy, toby była dziadkiem • motać sobie na wąs • nie bądź taki ciekawy, bo ci kocie wąsy wyrosną • wąsy jak gryka na piasku • mamrotać pod wąsem • fuknąć pod wąsem • miłość bez zazdrości jest jak Polak bez wąsów • bywają i kobiety z wąsami, i mężczyźni w spódnicy • mróz się poprawił, Polak wąsa zakręcił • widzi wąs, kiedy brodę golą • wara od wąsa! • nic nie umie prócz kręcenia wąsów • cała jego zabawa pipkę palić, wąsy kręcić • nie każdy kąsa, co wąsem trząsa (1.3) targać tygrysa za wąsy (1.4) ogórek wąsaty (1.6) wąsy jęczmienia • wąsy pszenicy
(1.1-2) < Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka. O rozwoju fonetycznym, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 2/1916, s. 46.
(1.1) często w → wąsy; (1.2) zobacz też:
(1.3) angielski: (1.1) moustache arabski: (1.1) شارب, شنب bułgarski: (1.1) мустак ; (1.3) мустак ; (1.4) мустак duński: (1.1) overskæg esperanto: (1.1) lipharo francuski: (1.1) moustache hiszpański: (1.1) bigote interlingua: (1.1) mustachio jidysz: (1.1) וואָנצעס (wonces); (1.2) וואָנצע (wonce) kabylski: (1.1) imeswan kaszubski: (1.1) wąs kataloński: (1.1) bigoti kazachski: (1.1) мұрт nowopruski: (1.1) wansā , wānsā ; (1.2) wansā , wānsā rosyjski: (1.1) ус slovio: (1.1) vus staropruski: (1.1) wanso ; (1.2) wanso szywałdzki: (1.1) wunst tagalski: (1.1) bigote ukraiński: (1.1) вус ; (1.2) вус ; (1.3) вус ; (1.4) вус węgierski: (1.1) bajusz; (1.4) kacs wilamowski: (1.1) wons
wąs ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wąs
wąsala , wąsélc , wąselnik , wąsëszcze , wąsk , wąsnik , wąsôk , wąsyk wąsati, wąsowati