gazeciarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety (1.2) dziennikarz, reporterVioletta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 57.
(1.1)
(1.2) Nieszczęsny sprawozdawca, pochwycony w Pesaro, został dostarczony do Rzymu, gdzie po ekskomunice i pozbawieniu godności duchownych odrąbano mu dłoń, wydarto język i wreszcie powieszono na Moście Anioła z przypiętym napisem „fałszywy gazeciarz”.
gazeciarstwo , gazeta , gazetka , gazecisko , gazecidło , gazetówka gazeciarka gazeciarski, gazetowy, gazeciany
(1.1) (1.2) – kalka z <
(1.2) angielski: (1.1) newsboy, paperboy białoruski: (1.1) газетчык bułgarski: (1.1) вестникопродавец , вестникопродавач , вестникар ; (1.2) вестникар czeski: (1.1) kolportér , kamelot , prodavač novin duński: (1.1) avisbud esperanto: (1.1) kolportisto łotewski: (1.1) avīžnieks niemiecki: (1.1) Zeitungsverkäufer nowogrecki: (1.1) εφημεριδοπώλης rosyjski: (1.1) газетчик słowacki: (1.1) kolportér , kamelot ukraiński: (1.1) газетяр włoski: (1.1) strillone