reform ()
(1.1) od: reforma (1.2) od: reformy
reform ()
lub
rzeczownik (1.1) reforma, poprawa, usprawnienie przymiotnik (2.1) reformatorski czasownik (3.1) reformować
(1.1) reform; reforms
reformer, reformist, reformation, reformatory reformist, reformatory
reform ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) reforma
(1.1) en reform, reformen, reformer, reformerne
(1.1) Manglen på arbejdskraft er en tilbagevendende undskyldning for reformer, men reelt er det en løgn. → Brak siły roboczej to powracająca wymówka dla reform, jednak w rzeczywistości jest to kłamstwo.
reformere reformation , reformator , reformering , reformisme , reformist , reformert reformatorisk, reformert, reformistisk
reform ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) reforma
reform ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) reforma
reform ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) reforma
reform ()
rzeczownik (1.1) reforma
reform ()
rzeczownik (1.1) reforma