__TOC__ karambol ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zderzenie się ze sobą wielu pojazdów naraz, zwykle poważne w skutkach (1.2) talar flandryjski o wartości dwóch rubliHalina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 30. (1.3) aresztowanieDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1)
(1.1) W karambolu na autostradzie uczestniczyło dwadzieścia samochodów, w tym dwa autobusy.
→ czerwona kula bilardowa Według Andrzeja Bańkowskiego znaczenie (1.1) wywodzi się z wcześniejszego zapożyczonego z lub .
(1.3) francuski: (1.1) carambolage węgierski: (1.1) karambol
karambol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) karambol (zderzenie) (1.2) karambol (w bilardzie) (1.3) karambol (odmiana bilarda)
(1.1-3)
karambol ()
rzeczownik (1.1) karambol (zderzenie) (1.2) karambol (w bilardzie) (1.3) karambol (odmiana bilarda)
(1.1) összeütközés
karambolozás karamboloz, karambolozik