harmonijka ustna ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz;
(1.1) ,
(1.1) Szukał pociechy w grze na harmonijce ustnej.
(1.1) harmonijka, organki, hca;
(1.1) instrument
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
angielski: (1.1) harmonica białoruski: (1.1) губны гармонік bułgarski: (1.1) устна хармоника esperanto: (1.1) harmoniko fiński: (1.1) huuliharppu hiszpański: (1.1) armónica interlingua: (1.1) concertina jidysz: (1.1) האַרמאָשקע (harmoszke), האַרמאָניק (harmonik) niemiecki: (1.1) Mundharmonika nowogrecki: (1.1) φυσαρμόνικα węgierski: (1.1) szájharmonika wilamowski: (1.1) harmonī włoski: (1.1) armonica a bocca