oto () ,
zaimek wskazujący (1.1) w połączeniu z czasownikiem „być” wskazuje coś lub kogoś w bezpośrednim otoczeniu partykuła (2.1) poprzedzenie zapytania w sytuacji, kiedy bezpośrednio w zdaniu pada odpowiedź (2.2) wzmocnienie zaimka (2.3) otwarcie wypowiedzi podsumowującej w zdaniu złożonym (2.4) otwarcie wypowiedzi nawiązującej do wcześniejszej frazy w zdaniu złożonym
(1.1) Czekałeś na mnie? Oto jestem! (2.1) Oto co myślę – to jest kompletna bzdura! (2.2) Takie oto są skutki nadużywania alkoholu na wycieczkach z pracy. (2.3) Miłość, romantyzm, cudowne chwile szczęścia - oto moje wspomnienia z Monachium. (2.4) Wszedł prezes i oto zaległa cisza i zapanowała atmosfera pracy.
angielski: (1.1) there, here; (2.2) very; (2.3) that's esperanto: (1.1) jen; (2.1) jen; (2.2) jen; (2.3) jen; (2.4) jen francuski: (1.1) voici, voilà hebrajski: (1.1) הנה (hine) hiszpański: (1.1) he (aquí) kaszubski: (1.1) wejle rosyjski: (1.1) вот ukraiński: (1.1) ось
oto ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rodzaj sowy
(1.1) otos
(1.1) lechuza, autillo, alucón, cárabo, úlula, zumaya,
→ sowa
oto ()
rzeczownik (1.1) samochód
oto ()
liczebnik główny (1.1) osiem przymiotnik (2.1) ósmy
oto ()
rzeczownik (1.1) auto, samochód