muł ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; (1.2) muskuł; muły – bicepsy, muskuły rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba powolna, sprawiająca wrażenie nierozgarniętej (2.2) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (3.1) naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Nie dosięgną nas ich muły i ciężkie kardynalskie podjezdkiZofia Kossak, Błogosławiona wina. (3.1) Tu z brzegu jest mułu na kilku chłopów. Kto nie wie, jak sobie poradzić, utopi się na pewno. (3.1) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
(1.1) jechać / wieźć mułem (na mule) • pędzić muła
(3.1) szlam, błoto, nanos, osad
(1.1) mulica , mulątko mułek mulisko mulić mułowy, muli, mułowaty (3.1) mułowiec , mulisko mułek mułowy, mulisty, mulasty, mułowaty, zamulony, mułkowy
(1.1) uparty jak muł • starego muła ciężko pogonić
(1.1) → muł (1.1) (3.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
(1.2) (2.2) angielski: (1.1) mule; (3.1) slime, mud, sludge arabski: (1.1) بغل baskijski: (1.1) mando białoruski: (1.1) мул ; (3.1) іл , мул bułgarski: (1.1) муле ; (3.1) тиня duński: (1.1) mulæsel , muldyr esperanto: (1.1) mulo; (3.1) ŝlimo francuski: (1.1) mulet, mule hiszpański: (1.1) mula , mulo ; (2.2) mula ; (3.1) limo , légamo interlingua: (1.1) mulo; (3.1) fango kataloński: (1.1) mul krymskotatarski: (1.1) şamır niderlandzki: (1.1) muildier niemiecki: (1.1) Maultier nowogrecki: (1.1) μουλάρι , μούλος ; (2.2) μουλάρι ; (3.1) βόρβορος nowopruski: (1.1) welublūnds portugalski: (1.1) macho rosyjski: (1.1) мул ; (3.1) ил rumuński: (3.1) noroi staropruski: (1.1) weloblundis szwedzki: (1.1) mula ; (3.1) dy , gyttja turecki: (1.1) katır ukraiński: (1.1) мул ; (3.1) мул włoski: (1.1) mulo ; (2.2) mulo ; (3.1) melma