przebywać () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) być gdzieś przez pewien czas; pozostawać gdzieś dłużej; spędzać gdzieś czas czasownik przechodni niedokonany ( przebyć) (2.1) pokonywać określoną trasę, drogę
(1.1) (2.1)
(1.1) Przebywająca na emigracji arystokracja urządzała bale i imprezy pomyślane jako narodowa manifestacja. (2.1) Jadąc na klasową wycieczkę, część chłopców przebywała trasę rowerami.
(1.1) przebywać w kraju / za granicą
(1.1) bawić, być, pozostawać
przebywanie , przebycie
angielski: (1.1) abide, reside białoruski: (1.1) прабываць chiński standardowy: (1.1) 在 (zài), 住 (zhù) duński: (1.1) opholde sig esperanto: (1.1) rezidi jidysz: (1.1) זײַן (zajn), אַרומדרייען זיך (arumdrejen zich) niemiecki: (1.1) aufhalten, verkehren; (2.1) überqueren, passieren, überschreiten rosyjski: (1.1) пребывать rumuński: (1.1) trăi szwedzki: (1.1) vistas, dväljas, uppehålla sig włoski: (1.1) stare, passare, soggiornare