rozczarować ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( rozczarowywać) (1.1) zawieść kogoś, nie spełnić czyichś oczekiwań; sprawić, że ktoś jest zawiedziony, rozczarowany czasownik zwrotny dokonany rozczarować się ( rozczarowywać się) (2.1) doznać zawodu, czuć się zawiedzionym, rozczarowanym
(1.1) (2.1)
(1.1) Było to po głośnej aferze aresztowania posłów opozycji i w uszach dźwięczały mi jeszcze tak wyraźnie gorzkie słowa ojca, rozczarowanego boleśnie dyktatorskim posunięciem Piłsudskiego, że odmówiłem. (2.1) Jeżeli pójdzie na randkę, brodacz się rozczaruje, ponieważ bez makijażu Celestyna wygląda na to dokładnie, czym jest: na szesnastoletnią zakompleksioną uczennicę szkoły średniej.
(1.1) sprawić zawód, zawieść (2.1) sparzyć się
rozczarowanie czarować rozczarowany rozczarowany
albański: (1.1) zhgënjej; (2.1) zhgënjehem angielski: (1.1) disenchant, disappoint, let down białoruski: (1.1) расчараваць; (2.1) расчаравацца bośniacki: (1.1) razočarati chorwacki: (1.1) razočarati oromo: (1.1) aarsuu słoweński: (1.1) razočarati włoski: (1.1) deludere