__TOC__ bett ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (czynność) ugryzienie zębamiSvensk ordbok, hasło "bett" (1.2) rana od ugryzienia, ugryzienie; rana od ukąszenia, ukąszenie (1.3) gryz, kęsSvenska språknämnden, Svenskt språkbruk, Ordbok över konstruktioner och fraser, hasło "bett", Norstedts, 2011 (1.4) (o narzędziach tnących) zdolność cięcia, ostrośćSvenska Akademiens ordbok, hasło "bett" (1.5) (o narzędziach tnących) ostrze (1.6) uzębienie (1.7) wędzidło
(2.1)
(1) ett bett, bettet; bett, betten
(1.1) hugg (1.3) tugga, beta, munsbit (1.4) skärpa (1.5) egg (1.6) tanduppsättning, tandställning, tandgård
bita
złożenie rzeczownikowe hissbett, hundbett, insektsbett, stångbett, tränsbett, underbett, överbett fraza czasownikowa vara på bettet
(1.7)
bett ()
bet
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) łóżko
(1.1) bett; bett
betta bettu̇h , bettüh
, bette < < < ; , , , , , , .