__TOC__ charm ()
rzeczownik (1.1) czar, zaklęcie (1.2) czar, urok, powab, wdzięk (1.3) amulet, talizman (1.4) wisiorek czasownik (2.1) praktykować magię (2.2) czarować, rzucać zaklęcie (2.3) oczarować kogoś
(1.1) It works like a charm. → To wspaniale działa. ( To działa jak zaklęcie.) (1.2) She had great personal charm. → Ona miała wielki urok osobisty.
charming, charmless charmer charmingly
charm ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) czar, urok, powab
(1.1) en charm, charmen
charmant