rynna ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu: (1.2) długie i wąskie wgłębienie powstające na skutek ruchu lodowca, lądolodu bądź spływającej wody; (1.3) nadmuchiwana zjeżdżalnia, służąca do ewakuacji ludzi z samolotu
(1.1) Po deszczu, pozostałe na dachu wody opadowe spłynęły po rynnie.
rynniarz , rynnica rynienka rynnowy wpaść z deszczu pod rynnę
angielski: (1.1) gutter; (1.2) gully baskijski: (1.1) erreten bułgarski: (1.1) улук duński: (1.1) tagrende esperanto: (1.1) gutujo, defluilo hiszpański: (1.1) canalón kaszubski: (1.1) rëna niemiecki: (1.1) Rinne rosyjski: (1.1) водосто́чный жёлоб turecki: (1.1) oluk tuvalu: (1.1) alāvai ukraiński: (1.1) ринва , риштак węgierski: (1.1) ereszcsatorna wilamowski: (1.1) rynn