parapet ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia (1.2) w fortyfikacjach: mur lub nasyp, biegnący szczytem wałów od strony zewnętrznej, osłaniający chodnik straży
(1.1-2)
(1.1) Moja mama lubi stawiać doniczki z kwiatkami na parapecie.
(1.1) podokiennik; (1.2) przedpiersie, nadwałek
parapetówa , parapetówka parapecik parapetowy
(1.1) → parapet, wcześniej o części fortyfikacji < < → pierś <
angielski: (1.1) sill, windowsill; (1.2) parapet białoruski: (1.1) падаконнік czeski: (1.1) parapet esperanto: (1.1) fenestrobreto francuski: (1.1) parapet hiszpański: (1.1) repisa de ventana; (1.2) parapeto , terraplén kaszubski: (1.1) parapet kataloński: (1.1) lleixa de finestra niemiecki: (1.1) Fensterbank , Fensterbrett nowogrecki: (1.1) πρέκι , υπέρθυρο ; (1.2) μετερίζι rosyjski: (1.1) подоконник tuvalu: (1.1) lela ukraiński: (1.1) підвіконня wilamowski: (1.1) faonsterbraot , fansterbrat włoski: (1.1) parapetto
parapet ()
,
rzeczownik (1.1) attyka (1.2) niska ściana oporowa (1.3) przedpiersie, parapet, nadwałek (w fortyfikacjach: mur lub nasyp, biegnący szczytem wałów od strony zewnętrznej, osłaniający chodnik straży)
parapet ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) parapet
(1.1)
parapet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) parapet
(1.1) parapet; parapets
parapet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) parapet