fenol ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organiczny związek chemiczny, pochodna benzenu, ; (1.2) aromatyczny związek chemiczny zawierający jedną lub więcej grup hydroksylowych (), związanych bezpośrednio z atomami węgla znajdującymi się w pierścieniu;
(1.1-2)
(1.1) Fenol był jednym z najwcześniej stosowanych środków przeciwbakteryjnych.
(1.1) hydroksybenzen
(1.2) eugenol, gwajakol, hydrochinon, pirogalol, pirokatechina, resweratrol, rezorcyna, tymol
fenolowy
(phaínō) → objawiam, ukazuję + → olej
angielski: (1.1) phenol, carbolic acid; (1.2) phenol baskijski: (1.1) fenol bułgarski: (1.1) фенол chiński standardowy: (1.1) 酚 (fēn) duński: (1.1) fenol / francuski: (1.1) phénol ; (1.2) phénol hiszpański: (1.1) fenol interlingua: (1.1) phenol kataloński: (1.1) fenol niemiecki: (1.1) Phenol ; (1.2) Phenol norweski (bokmål): (1.1) fenol norweski (nynorsk): (1.1) fenol nowogrecki: (1.1) φαινόλη rosyjski: (1.1) фено́л ; (1.2) фено́л słowacki: (1.1) fenol szwedzki: (1.1) fenol węgierski: (1.1) fenol włoski: (1.1) fenolo
fenol ()
rzeczownik (1.1) fenol
fenol ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fenol
(1.1) fenoles
(1.1) hidroxibenceno
(phaínein) +
fenol ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fenol
(1.1) fenol; fenols
fenol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) fenol
(1.1)
fenolový
fenol ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) fenol
fenol ()
rzeczownik (1.1) fenol