__TOC__ vild ()
przymiotnik (1.1) dziki (żyjący lub występujący w naturalnych warunkach, nieudomowiony) (1.2) dziki (nietknięty cywilizacją ani kulturą, w stanie pierwotnym) (1.3) dziki (niekontrolowany, gwałtowny, żywiołowy, niepowstrzymany)
(1.1) vild, vildt, vilde;
(1.1) Den øde holm var kun beboet af vilde fugle og små firben. → Bezludną wysepkę zamieszkiwały jedynie dzikie ptaki i małe jaszczurki. (1.1) En blomstrende eng med spredte farveklatter og vajende græsser med plads til insekter, sommerfugle og vilde blomster er en drøm for mange. → Kwitnąca łąka z rozsianymi plamami kolorów i falującymi trawami, z miejscem dla owadów, motyli i dzikich kwiatów, to marzenie dla wielu.
(1.3) ustyrlig
vildt
vild ()
przymiotnik (1.1) dziki
(1.1) vild, vildt, vilda;
(1.1) Det finns många vilda djur i skogen. → W lesie jest dużo dzikich zwierząt.
(1.1) att bli vild → dziczeć • vildand, vildbasare, vilddjur, vildhjärna, vildkatt, vildmark, vildsint, vildsvin, vildvin
vilde i vild fart → z szaloną szybkością, w dzikim tempie • vilda barnungar → rozwydrzone (rozhukane) dzieciaki