__TOC__ stari ()
czasownik (1.1) stać
(1.1)
(1.1) La filo staras apud la patro. → Syn stoi obok ojca.
starigi, stariĝi, ekstari, elstari, superstari staranta, starema, elstara, memstara starigo antaŭ okuloj ne staras, doloron ne faras • ĝi jam staras al mi en la gorĝo • inter faro kaj rakonto staras meze granda monto • jen staras la blovoj antaŭ la monto • kuraĝe li staras, kiam muro lin baras • la afero ne staras sur pinto de ponto • la vivo staras sur la karto • min ne tuŝas la afero, mi staras ekstere • staras la morto jam en la korto • stari per unu piedo en la tombo • stari por iu kiel muro kaj turo • staris, ekfaris
stari ()
rzeczownik (1.1) gwiazda