omen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdarzenie lub zjawisko interpretowane jako zapowiedź przyszłych zdarzeń, dobrych lub złych;
(1.1)
(1.1) zły / dobry omen
nomen omen
→ przepowiednia, wróżba, znak
angielski: (1.1) omen bułgarski: (1.1) поличба , знамение , предзнаменование czeski: (1.1) omen hiszpański: (1.1) presagio , augurio nowogrecki: (1.1) οιωνός rosyjski: (1.1) примета słowacki: (1.1) omen ukraiński: (1.1) прикмета węgierski: (1.1) ómen
omen ()
rzeczownik (1.1) omen
(1.1) omen; omens
ill-omened
omen ()
partykuła (1.1) podobno rzeczownik (2.1) sława, renoma
(1.1) ei (2.1) ospe, fama
omen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) znak, godło (1.2) wróżba, przepowiednia
(1.1-2) ōmen, ōminis
ominor