__TOC__ puni ()
czasownik (1.1) karać
(1.1)
(1.1) Li punis sian filon pro malobeo. → Ukarał swojego syna za nieposłuszeństwo.
(1.1) puni + • puni pro +
puno puninda puninde
Dio punas laŭ la fortoj • Dio puni deziras, li la saĝon fortiras • kune kaptite, kune punite • ne kaptita — ne punita • ne punu edzinon antaŭ infanaj okuloj, ne punu infanojn antaŭ fremduloj • per mono, ne per mano punu vilaĝanon • senditon oni aŭskultas aŭ ne aŭskultas, sed ne punas nek insultas
puni ()
czasownik (1.1) lubić, uwielbiać, kochać (1.2) pragnąć, pożądać rzeczownik (2.1) miłość przymiotnik (3.1) oszukany
(1.1) aloha, kaunu, nipo, mahamaha, hoʻoheno, heno (1.2) makemake, ʻiʻini, ʻanoʻi, ʻupu, ake, kuko, nipo (2.1) aloha, oha, ʻanoʻi, hoʻoipoipo