__TOC__ kram ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj prowizorycznego sklepu zainstalowanego w budce lub rozłożonego na ławie; (1.2) stos nieuporządkowanych, nagromadzonych rzeczy (1.3) zamieszanie, kłopot
(1.1) (1.2-3) ;
(1.3) Ale kramu mi narobiłeś podejmując tych kolegów w domu!
(1.1) stragan, stoisko; (1.2) bałagan, bajzel (1.3) kłopot
kramarz , kramarka , kramarzenie kramik kramarzyć kramarski
jaki pan, taki kram • jaki kupiec bywa, takie miewa kramy
→ 'prymitywny sklepik, budka, stragan'
angielski: (1.1) stall hiszpański: (1.1) tenderete , tenducho ; (1.2) tenderete , tendalera ; (1.3) desbarajuste , trastorno ukraiński: (1.1) ятка
kram ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przytulenie, uścisk
(1.1) en kram, kramen, kramar, kramarna
(1.1) omfamning
krama