__TOC__ katarakta ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód; (1.2)
(1.1)
(1.1) Na całym Nilu występuje 6 katarakt.
(1.1) (kataraktes) 'upust wody'Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 143. (1.2)
(1.2) angielski: (1.1) cataract czeski: (1.1) katarakt esperanto: (1.1) katarakto hiszpański: (1.1) catarata interlingua: (1.1) cataracta łaciński: (1.2) cataracta nowogrecki: (1.1) καταρράκτης , καταρράχτης staroegipski: (1.1) (pnꜥyt) szwedzki: (1.1) katarakt węgierski: (1.1) katarakta; (1.2) katarakta
katarakta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaćma
katarakt kataraktový
katarakta ()
rzeczownik (1.1) katarakta (1.2) katarakta
(1.2) szürkehályog