__TOC__ konsekvens ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) konsekwencja, skutek, wynik
(1.1) en konsekvens, konsekvensen, konsekvenser, konsekvenserne
(1.1) Uanset hvem der står bag, er sprængningerne en konsekvens af krigen i Ukraine og endnu et bevis på dens ødelæggende konsekvenser for mennesker og miljø. → Niezależnie od tego, kto za tym stoi, wybuchy są konsekwencją wojny na/w Ukrainie i kolejnym dowodem jej niszczycielskich skutków dla ludzi i środowiska.
(1.1) resultat
konsekvent
konsekvens ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) konsekwencja, skutek, wynik