kruka ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cylindryczne (przeważnie ceramiczne) naczynie, dzban (1.2) (na kwiaty) donica, doniczka (1.3) tchórz
(1) en kruka, krukan; krukor, krukorna
(1.1) kanna, bägare, urna, krus (1.2) blomkruka (1.3) ynkrygg, fegis, mes, hare, kratta
(1.1) kärl
złożenie rzeczownikowe krukmakare, krukmakeri, krukväxt, badkruka, blomkruka, lerkruka, störtkruka, syltkruka