tik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) powtarzający się mimowolny skurcz jednego lub kilku mięśni (najczęściej twarzy) wykrzyknik (2.1)
(1.1)
(1.1) tik nerwowy
tikowy
angielski: (1.1) twitch baskijski: (1.1) tik bułgarski: (1.1) тик czeski: (1.1) tik duński: (1.1) spjæt esperanto: (1.1) tiko hiszpański: (1.1) tic nowogrecki: (1.1) τικ
tik ()
rzeczownik (1.1) tik
tik ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) tik
(1.1)
tik ()
partykuła (1.1) tylko
,
tik ()
partykuła (1.1) tylko (1.2) dopiero spójnik (2.1) lecz, ale przysłówek (3.1) ledwo, omal
(1.1) Kad tik nustotų lyti! → Żeby tylko przestało padać! (1.2) Jis tik rytoj atvažiuos. → On dopiero jutro przyjedzie. (2.1) Buvau nuėjęs, tik nieko neradau. → Chodziłem, lecz nic nie znalazłem. (3.1) Ji tik nenumirė. → Ona omal nie umarła.
(1.1) film tik suaugusiems → film tylko dla dorosłych
tik ()
przysłówek (1.1) tak
tik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) samica psa (czasem niektórych innych zwierząt), suka
(1.1) en tik, tiken, tikar, tikarna
(1.1) hynda, honhund
(1.1) hanhund
tik ()
rzeczownik (1.1) dzięcioł