ŝteli ()
czasownik (1.1) kraść
(1.1)
ŝtelumi, elŝteli, elŝteliĝi, enŝteliĝi, priŝteli ŝtelo, ŝtelaĵo, ŝtelisto ŝtele apud propra domo ŝtelisto ne ŝtelas • ĉe mastro ŝtelisto la servantoj ne ŝtelas • groŝon ŝtelis — ho, ŝtelisto! milojn ŝtelis — financisto • infano ŝtelas ovon, grandaĝulo ŝtelas bovon • longe ŝtelas ŝtelisto, tamen fine li pendos • ne ŝtelus ŝtelistoj, se ne ekzistus kaŝistoj • ne trovante bovinon, oni ŝtelas kokinon • ŝteli de najbaro, por doni al altaro • ŝteli ĉe ŝtelisto estas malfacile • ŝtelu malproksime, edziĝu proksime • unu fojon ŝtelis pomon kaj perdis por ĉiam honestan nomon • unufoje ŝtelinta restas ĉiam ŝtelisto