uderzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) cios zadany ręką lub przedmiotem (1.3) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela (1.4) zderzenie się jakichś przedmiotów lub zetknięcie czegoś upadającego z jakąś powierzchnią; także: odgłos takiego zderzenia (1.5) gwałtowne nasilenie się jakiegoś zjawiska atmosferycznego (mrozu, wiatru itp.)
(1.1-5)
(1.1) Hiszpański piłkarz został wyrzucony z klubu za uderzenie kolegi. (1.2) Po drugim uderzeniu bokser padł na matę. (1.3) Armia Polska, przy udziale sił ukraińskich Semena Petlury, wykonała w kwietniu 1920 (= tysiąc dziewięćset dwudziestego) roku uprzedzające uderzenia i zajęła Kijów. (1.4) Słychać było mocne uderzenie bomby. uderzenie + , uderzenie + , uderzenie w +
(1.2) cios; ; poczpuła (1.3) natarcie, atak
uderzyć, uderzać uderzeniowy, uderzający uderzeniowo, uderzająco
angielski: (1.1) blow, stroke, hit arabski: (1.1) ضرب; (1.1-3) إصابة czeski: (1.1) úder ; (1.3) úder ; (1.4) úder duński: (1.1) slag esperanto: (1.2) bato francuski: (1.1) coup ; (1.2) coup ; (1.3) coup hiszpański: (1.1) golpe ; (1.2) golpe ; (1.3) golpe jidysz: (1.2) קלאַפּ (klap), (silne) האַק (hak); (1.4) קלאַפּ (klap) łaciński: (1.1) ictus niemiecki: (1.1) Schlag , Stoß , Hieb ; (1.2) Schlag ; (1.3) Vorstoß ; (1.4) Schlag ; (1.5) Schlag nowogrecki: (1.1) χτύπημα ; (1.2) χτύπημα ; (1.3) χτύπημα , επίθεση ; (1.4) χτύπημα , κρούση ; (1.5) χτύπημα nowopruski: (1.2) kīrtis rosyjski: (1.1) уда́р; (1.2) уда́р; (1.3) уда́р; (1.4) уда́р; (1.5) уда́р staropruski: (1.2) kirtis szwedzki: (1.2) slag , smäll , snyting , smocka , rapp ; (1.3) anfall , angrepp , attack , räd turecki: (1.1) çarpma wilamowski: (1.1) hiip , gyśłöen, śłak włoski: (1.2) botta , colpo , manata (ręką), mazzata (pałką), legnata (kijem), craniata (głową)