wtrącać () , ,
czasownik (1.1) dodawać słowo, uzupełniać wypowiedź, przerywając jednocześnie jej tok (1.2) pozbawić kogoś wolności (1.3) sprawiać, że coś znajduje się w trudnym położeniu czasownik zwrotny wtrącać się (2.1) nadmiernie ingerować w cudze sprawy; zajmować się czymś, nie będąc o to proszonym (2.2) włączać się do czyjejś rozmowy mimo niechęci rozmówców
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) W rozmowach wtrącał niekiedy, od niechcenia, bardzo swobodnie, rozmaite zwroty, matowe od patyny dawności.
(1.2) wtrącać do więzienia
(2.1) ingerować, mieszać się, wpieprzać się, wpierdalać się
wtrącić (się) wtrącenie , wtrącanie wtrącony wtrącać swoje trzy grosze • wtrącać nos w nie swoje sprawy
angielski: (2.1) cut in, interlope arabski: (2.1) تدخل francuski: (1.2) placer (son mot) interlingua: (1.2) interloquer; (2.1) ingerer, intruder, interponer jidysz: (2.1) אַרײַנמישן (arajnmiszn) szwedzki: (1.1) inflika, inflicka, flika in, flicka in, inskjuta, skjuta in; (2.1) lägga sig i, blanda sig i włoski: (1.1) intercalare; (2.1) intervenire, mescolarsi, immischiarsi, impicciarsi