pipa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chiński instrument szarpany; (1.2) narząd płciowy kobiety (1.3) pogardliwie o kobiecie (1.4) ktoś niezdarny, niezaradny (1.5) cienka rurka z kranem, przez którą wylewa się piwo z beczki (1.6) beczka do wina, oliwy lub araku (1.7) fajka
(1.1-7)
(1.1) Pipa to instrument strunowy szarpany – czasami nazywany chińską lutnią, ponieważ ma pudło rezonansowe o gruszkowatym kształcie. (1.1) Jako instrument muzyczny pipa funkcjonuje w Chinach od ponad dwóch tysięcy lat (ma krewnych w Azji południowo-wschodniej, np. japońska biwa, wietnamska đàn tỳ, koreańska bipa). (1.2) Aaaa, Kaśka pipę pokazała! – krzyknął umorusany blondynek, wskazując brudnym paluchem na dziewczynkę, której twarz natychmiast pokryła się rumieńcem (1.4) Jak chodzisz, pipo jedna, ślepy jesteś?
(1.1) chińska lutnia (1.2) vagina, cipa (1.3) cipa (1.4) oferma, cipa
(1.1) instrument muzyczny, chordofon
pipka
(1.2) → penis, być może nastąpiło przeniesienie znaczenia (1.7)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
(1.2-4) ukraiński: (1.2) пі́па
pipa ()
rzeczownik (1.1) fajka
pipakada, pipatara, pipatzaile pipatu
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kranpipa, Hrvatski jezični portal, hjp.znanje.hr (1.2) fajka
(1.1) slavina
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fajka (1.2) beczka (na wino lub inne trunki) (1.3) (w instrumentach dętych) języczek (1.4) klamka, gnat, pistolet, spluwa (1.5) pestka, ziarnko (dyni, słonecznika) (1.6) lont, zapalnik (bomby) przysłówek (2.1) bombowo, wspaniale
(3.1) (3.2)
(1) pipas
(1.2) tonel, barrica, cuba (1.5) pepita, semilla
pipeta pasárselo pipa → balować, bawić się bombowo, spędzić czas bombowo
pipa ()
rzeczownik (1.1) fajka
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fajka
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) beczka (1.2) latawiec
(1.1-2) pipa; pipas
(1.1) barril (1.2) ; ; joeira
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kran
pipa ()
rzeczownik (1.1) beczkaOnline Swahili - English Dictionary
pipa ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) fajka (1.2) rura, rurka; (o różnych przedmiotach w kształcie rurki) lufa, fujarka, piszczałka czasownik nieprzechodni (2.1) piszczeć, kwilić, świstać, gwizdać
(1) en pipa, pipan, pipor, piporna (2.1) att pipa, piper, pep, pipit, pip!; pres. part. pipande, perf. part. pipen (w czasownikach frazowych)
(1.1) rökpipa, tobakspipa (1.2) rör (2.1) vissla, kvittra, yla, vina
pip, pipande
złożenie rzeczownikowe benpipa, gevärspipa, herdepipa, skorstenspipa, orgelpipa, rökpipa, säckpipa, sälgpipa, tobakspipa, vasspipa, vattenpipa, visselpipa czasownik frazowy pipa till fraza czasownikowa dansa efter någons pipa • gå åt pipan • skära pipor i vassen
zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
pipa ()
rzeczownik (1.1) fajka
(1.1) agyagpipa • békepipa • pipaagyag • pipadohány • pipafej • pipafüst • pipakupak • pipamocsok • pipaszár • pipaszurkáló • porcelánpipa • tajtékpipa • vízipipa
pipás, pipálás, pipázás, pipatórium pipál, pipázik pipás, pipázó
pipa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fajka (1.2) haczek (1.3) nochal, nosisko, kinol (1.4) bura, nagana
(2.1) 3. , (2.2) 2. ,
(1.1-4) pipa; pipe
(1.1) caricare / fumare la pipa → nabijać / palić fajkę
(1.2) pipetta (1.4) rimprovero, cicchetto
pipaio , pipata , pipatore , pipetta pipare, pipettare
(1.1-4)