giurato ()
przymiotnik (1.1) przysięgły (1.2) stwierdzony (poparty) przysięgą (1.3) zaprzysięgły, śmiertelny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) przysięgły, ławnik
(3.1)
(1.1-3) giurato , giurata ; giurati , giurate (2.1) giurato; giurati
(1.1) perito giurato → rzeczoznawca, biegły przysięgły (1.2) guardia giurata → ochroniarz, strażnik (1.3) nemico giurato → śmiertelny wróg
(1.1) giuratorio (1.3) accanito, acerrimo, dichiarato, inesorabile, irriducibile, mortale, spietato (2.1) giudice popolare
giuramento , giurata , giure , giurì , giuria , giurista , giuro giurare giurabile, giurativo, giuratorio, giuristico
(1.1-3) < (2.1) <