obawa () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść
(1.1)
(1.1) Kiedy myślę o jutrzejszym egzaminie, jestem pełen obaw. (1.1) Pierwsze spotkanie konsultacyjne odbyło się w listopadzie, wtedy też przedstawiono wizualizację obiektu mającego pomieścić ok. 300 zwierząt i po raz pierwszy usłyszano o obawach mieszkańcówhttp://www.gloswielkopolski.pl/magazyn/a/kobylepole-schronisko-dla-zwierzat-gotowe-w-2018-roku-mieszkancy-nadal-protestuja,9364970/.
(1.1) obawa przed +; obawa o +
(1.1) czuć obawę • być pełnym obawy • nie ma / bez obawy
(1.1) niepokój, niepewność, zmartwienie, strapienie, bolączka, zgryzota, lęk, strach, trwoga
(1.1) pewność, ufność, poczucie bezpieczeństwa
obawiać się
angielski: (1.1) concern, misgiving, apprehension arabski: (1.1) قلق duński: (1.1) uro , angst , ængstelighed , ængstelse , frygt esperanto: (1.1) timo francuski: (1.1) doute , appréhension hiszpański: (1.1) temor, miedo japoński: (1.1) 不安, 不安定 polski język migowy: rosyjski: (1.1) опасение szwedzki: (1.1) oro , farhåga , fruktan , bekymmer , rädsla , ängslan , ångest ukraiński: (1.1) побоювання wilamowski: (1.1) fieta włoski: (1.1) paura , scrupolo , tema