bóstwo ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nadludzka istota z wierzeń lub mitów (1.2) przedmiot uwielbienia (1.3) właściwość bycia bogiem
(1.1-3)
(1.1) Starożytni Grecy czcili wiele bóstw. (1.2) Halina, szkolne bóstwo, przyszła wymalowana i w butach na obcasach. (1.3) Rzymianie wierzyli w bóstwo imperatorów i ich żon.
(1.2) bożyszcze, idol (1.3) boskość
(1.1) istota, byt
(1.1) bóg, bogini, bożek, boginka
Bóg , bóg , bożek /, bogini , boginka , boskość , przebóstwienie , ubóstwianie przebóstwić , ubóstwiać boży, boski, pobożny bosko, bożo, pobożnie przebóg
robić się na bóstwo • zrobić się na bóstwo
(1.1)
pisownia: bóztwo
angielski: (1.1) deity arabski: (1.1) إله, رب, بعل białoruski: (1.1) бажаство bośniacki: (1.1) božanstvo czeski: (1.1) božstvo esperanto: (1.1) diaĵo; (1.3) dieco francuski: (1.1) déité hiszpański: (1.1) deidad jidysz: (1.1) גאָט (got) niemiecki: (1.1) Gottheit ; (1.2) Idol rosyjski: (1.1) божество sanskryt: (1.1) सुर , स्वर्गिन् słowacki: (1.1) božstvo ; (1.3) božstvo słowiński: (1.1) bóg , bȯ́u̯šk , bȯ́u̯stvɵ staroangielski: (1.1) god tuvalu: (1.1) atua ukraiński: (1.1) божество ; (1.3) боже́ственність węgierski: (1.1) istenség; (1.3) istenség włoski: (1.1) divinità ; (1.2) dio , idolo ; (1.3) divinità