__TOC__ atut () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru (1.2) cecha, umiejętność mogąca komuś przynieść pozytywne skutki (1.3) odmiana fasoliZofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 165.
(1)
(1.1) Ponieważ trefle są atutami, to mogę dwójką trefl przebić asa pik. (1.2) Atutem studentki na egzaminie było to, że jest córką profesora.
(1.1) zagrać atutem; zbierać atuty
(1.1) atu, kozer (1.2) dżoker, mocna strona, as w rękawie, zaleta
(1.3) fasola
(1.1) atutowy
(1.1-2) mieć wszystkie atuty w ręku
(1.1) < Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 25. (1.2) z (1.1)
angielski: (1.1) trump; (1.2) trump card białoruski: (1.1) козыр ; (1.2) козыр bułgarski: (1.1) коз duński: (1.1) trumf francuski: (1.1) atout ; (1.2) atout hiszpański: (1.1) triunfo niemiecki: (1.1) Trumpf nowogrecki: (1.1) ατού , κόζι ; (1.2) ατού rosyjski: (1.1) козырь słowacki: (1.2) adut , tromf ukraiński: (1.1) козир węgierski: (1.1) adu, adutt włoski: (1.1) trionfo
atut ()
(1.1) atut
atuto