av ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) morzehttps://iecor.clld.org/languages/elfdalian
< <
av ()
(1.1) dziadek, dziad
avo, avino, praavo, praavino, praavismo
av ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) woda
avî
av ()
przyimek (1.1) z, ze (oznacza przesunięcie z jednego miejsca na drugie) (1.2) z, ze (oznacza przyczynę jakiegoś zachowania) (1.3) z, ze (wskazuje na materiał, z jakiego wykonano określony przedmiot)
(1.1) Barnet falt av sykkelen og brakk beinet. → Dziecko spadło z roweru i złamało sobie nogę. (1.2) Vi skrek av glede da vi fikk vite at Polen hadde vunnet kampen. → Krzyczeliśmy z radości, kiedy się dowiedzieliśmy, że Polska wygrała ten mecz. (1.3) I Norge er det tradisjon å bygge hus av tre.NTNU → W Norwegii tradycją jest budowanie domów z drewna.
av ()
przyimek (1.1) …wskazuje na źródło pochodzenia; od (np. od ojca) (1.2) …wskazuje na przyczynę; z, ze (np. ze smutku) (1.3) …wskazuje na materiał, z jakiego wykonano jakiś przedmiot; z, ze (np. ze złota) (1.4) …wskazuje na część większej całości; z, ze (np. jeden z dziesięciu) (1.5) …wskazuje na przyczynę w konstrukcjach w stronie biernej; przez (np. trafiony przez piorun) (1.6) …wskazuje na autora; (np. wiersz Mickiewicza) (1.7) …wskazuje na obiekt; (np. podbój Europy) szwedzka partykuła czasownikowa (verbpartikel) (2.1) …oznacza zakończenie czynności (2.2) …oznacza skierowanie czynności w kierunku od czegoś
(1.4) Det är en av mina barn. → To jest jedno z moich dzieci.
czasownik frazowy blåsa av, dra av, fyra av, ge sig av, glida av, gå av, hoppa av, hugga av, klara av, klinga av, klä av, koppla av, mattas av, skruva av, slå av, sparka av, spärra av, stiga av, stänga av, ta av złożony czasownik frazowy avbryta, avfärda, avge, avgå, avgöra, avfyra, avklara, avkoppla, avlasta, avmattas, avsluta, avslå, avspärra, avstänga, avsäga, avsätta, avta fraza przysłówkowa av och an • av och till
(2) (2)
av ()
rzeczownik (1.1) polowanie (1.2) zdobycz