master ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w zawodach hipicznych: kierownik biegu myśliwskiego rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) wzorcowy zapis materiału filmowego (2.2) kopia z zarejestrowanym masterem (2.1) (2.3) całościowe ujęcie sceny w szerokim planie
(1.1) (2.1-3)
mastering masterować , remasterować masteringowy
angielski: (2.3) master
master ()
rzeczownik (1.1) mistrz, majster (w rzemiośle, sztuce) (1.2) nauczyciel (1.3) pan, gospodarz, szef (także w znaczeniu właściciel, np. kota) (1.4) magister (stopień naukowy) (1.5) panicz (z dodaniem na końcu imienia, np. master Adam) czasownik przechodni (2.1) panować, opanować (2.2) poskramiać (2.3) kierować (2.4) opanować na mistrzowskim poziomie przymiotnik (3.1) główny
(1) master; masters (2) master, mastered, mastered, masters, mastering
(1.2) He is my master so I must obey him. → On jest moim nauczycielem, więc muszę go słuchać. (2.1) It takes (many) years to master ping pong → Opanowanie ping ponga zajmuje (wiele) lat.
masterhood, masterpiece, mastership, mastery, master mariner, master sergeant, mastering masterful, masterly
Na podstawie
master ()
rzeczownik (1.1) studia magisterskie (1.2) magister (tytuł)
master ()
maester • mȧster • mǡster
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mistrz, majster
(1.1) master; mastyn
masteryn
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zawody