omdlenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (1.2) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.; (1.3) chwilowe opadnięcie z sił
(1.1) , (1.2-3)
(1.2) W przypadku omdlenia nie wolno cucić przez uderzenia w twarz oraz wlewać do ust zimnej wody. (1.3) Tańczyłyśmy polkę aż do omdlenia nóg.
(1.2) omdlenie sytuacyjne • omdlenia wazowagalne
(1.2) zemdlenie, utrata świadomości (1.3) osłabienie, słabość, niemoc
omdlewanie , mdlenie , mdłość mdleć , omdleć , omdlewać mdły
ktoś jest bliski omdlenia
angielski: (1.1) faint, swoon; (1.2) faint, swoon, syncope; (1.3) weakness, weariness esperanto: (1.2) sveno francuski: (1.2) syncope hiszpański: (1.1) desmayo , lipotimia ; (1.2) desmayo , desvanecimiento , desfallecimiento , síncope ; (1.3) desfallecimiento łaciński: (1.2) syncope ; (1.3) humilitas niemiecki: (1.2) Synkope rosyjski: (1.2) о́бморок szkocki gaelicki: (1.2) neul szwedzki: (1.2) svimning węgierski: (1.2) ájulás włoski: (1.2) svenimento