krawędź ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś (1.2) odcinek łączący dwa sąsiednie wierzchołki wielościanu lub powierzchni wielościennej; (1.3) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
(1.1-3)
(1.1) Linia ciągła wyznaczająca krawędź jezdni oznacza zakaz zatrzymywania się. (1.2) Dla wielościanów wypukłych suma liczby wierzchołków i ścian jest zawsze o dwa większa od liczby krawędzi. (1.3) Graf planarny to taki, który da się przedstawić na płaszczyźnie bez przecinania się krawędzi.
(1.1) krawędź absorpcji • krawędź bezzębna • krawędź natarcia • krawędź tnąca • krawędź skrawająca
(1.1) brzeg, kontur, obrys, kant, skraj, kraj, rant, obrzeże, rąbek, kraniec
(1.1) środek, wnętrze
krawędziak , krawężnik , krawędziarka , krawędziówka krawędziowy krawędziowo
na krawędzi
angielski: (1.1) edge, rand; (1.2) edge; (1.3) edge arabski: (1.1) شفرة, حافة chiński standardowy: (1.1) 边 (biān) duński: (1.1) kant esperanto: (1.1) eĝo; (1.2) eĝo francuski: (1.1) bord hiszpański: (1.1) borde , canto ; (1.2) arista interlingua: (1.1) talia japoński: (1.1) 縁 łotewski: (1.1) mala ; (1.2) šķautne niemiecki: (1.1) noża, stołu: Kante , przepaści, horyzontu: Rand ; (1.2) Kante ; (1.3) Kante rosyjski: (1.1) край rumuński: (1.1) dungă tuvalu: (1.1) kaokao ukraiński: (1.1) край , грань , ребро włoski: (1.1) orlo , spigolo