__TOC__ дно ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno
ісці на дно
дно ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno (1.2) dno, spód (1.3) lumpenproletariat, niziny społeczne
(1.1) вверх дном → do góry dnem; пить до дна → pić do dna • глазное дно → dno oka
донник донный, придонный
опуститься на дно → stoczyć się na dno
дно ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dno (zbiornika wodnego, zagłębienia w ziemi) (1.2) dno (przedmiotu) (1.3) najniższe warstwy społeczne
(1.1,1.3) (1.2)
(1.1) Крім то́го, апара́ти Мир підняли́ на пове́рхню із дна Байка́лу кі́лька ящикі́в з патро́нами часі́в громадя́нської війни́. → Oprócz tego, aparaty Mir z dna Bajkału wyniosły na powierzchnię kilka skrzynek z amunicją z czasów wojny domowej.