husarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ciężkozbrojny, skrzydlaty kawalerzysta husarii, elitarnej jazdy z XVI-XVII w.; rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) ważka z rodzaju lub
(1.1) (2.1)
(1.1) Z rynsztunku znać husarza, po koniu, po zbroiWładysław Łebiński „Materyały do słownika historycznego – języka i starożytności polskich”, I. Militaria, w: „Roczniki”, t. 16, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Poznań 1889, s. 280. (2.1) A gdy husarz władca (Anax imperator) napotka przedstawiciela innego gatunku, choćby żagnicę torfową (Aeshna juncea), atakuje ją […]Tadeusz Meszko „Jak żyć w zgodzie z genami. Genetyczna matryca duszy”, wyd. Saga Egmont, Warszawa 2021, ISBN 9788726969061
(2.1) husarz mniejszy • husarz władca • husarz zielony • husarz wędrowny
(1.1) usarz, skrzydlaty husarz
(1.1) kawalerzysta (2.1) ważka
husaria , huzar , usarz , pohusarzenie , husarstwo husarzyk pohuzarzyć husarski, huzarski, usarski
Zapożyczenie z węgierskiego huszár, z serbsko-chorwackiego gusar lub gussarArmie średniowiecznej Polski (966-1500) - W. Sarnecki i D. Nicole, wydawnictwo Napoleon V, ISBN 978-83-8178-152-7, z włoskiego corsaro, ze średniowiecznej łaciny cursārius, z łacińskiego cursus, z currō, z praindoeuropejskiego *ker-. Kognat ze słowem korsarz.
angielski: (1.1) (Polish) winged hussar niemiecki: (1.1) Flügelhusar rosyjski: (1.1) крылатый гусар ; (2.1) дозорщик