__TOC__ bury ()
,
przymiotnik (1.1) ciemnoszary, mający brunatny odcień (1.2) ciemnoszary z plamami rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) stójkowy, policjantSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297.
(3.1) oraz , i od: bura
(1.1-2) (3.1)
(1.1) Na błękitnym niebie zaczęły się pojawiać bure chmury, zapowiadające złą pogodę.
(1.1-2) bure niebo/chmury/oczy • bury pies/kot/wilk/wróbel
(2.1) salceson, śledź
burek , Burek burawy w nocy wszystkie koty są bure (lisiej barwy); (płaszcz, burka); lub (pilść, także ubranie z sukna birrus lub burrus); (ciemnorudy), albo powiązane z (rudawy, lisowaty) przejęte przez pośrednictwo ruskie https://wsjp.pl/haslo/do_druku/5665/bury, Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
angielski: (1.1) dark-grey, grizzly, tabby białoruski: (1.1) буры niemiecki: (1.1) graubraun ukraiński: (1.1) бурий
bury ()
, : , ,
czasownik przechodni (1.1) grzebać, chować (1.2) zakopywać
(1) bury, buried, buried, buries, burying
(1.1) No parent should ever have to bury their own children. → Żaden rodzic nie powinien być zmuszony chować własne dzieci.
(1.1) inter
burial bury the hatchet • bury one's head in the sand