bankructwo () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd (1.2) niewypłacalność lub zawieszenie wypłat na rzecz wierzycieli (1.3) utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych
(1.1-3)
(1.1) Sąd orzekł bankructwo FC Parma. Klubu nie było stać nawet na opłacenie rachunków za energię elektryczną, a wczoraj prezes klubu został aresztowany pod zarzutem "prania brudnych pieniędzy". (1.2) Na bankructwie Grecji można zarobić (1.3) To kolejny dowód moralnego bankructwa samozwańczych stróżów jedynie słusznej moralności.
(1.1-2) bankructwo firmy / zakładu / przedsiębiorstwa / spółki • doprowadzić do bankructwa • groźba bankructwa • ogłosić bankructwo • zagrożenie bankructwem (1.3) bankructwo moralne
(1.1) upadłość, niewypłacalność, krach, plajta (1.2) niewypłacalność
bankrut , bankrutka , bankrutowanie bankrutować , zbankrutować bankrucki
angielski: (1.1) bankruptcy; (1.2) insolvency; (1.3) bankruptcy arabski: (1.1) إفلاس , عجز baskijski: (1.1) porrot białoruski: (1.1) банкруцтва ; (1.2) банкруцтва , неплацежаздольнасць ; (1.3) банкруцтва bułgarski: (1.1) фалит duński: (1.1) konkurs estoński: (1.1) pankrot francuski: (1.1) banqueroute, faillite hiszpański: (1.1) bancarrota islandzki: (1.1) gjaldþrot niemiecki: (1.1) Bankrott nowogrecki: (1.1) πτώχευση , χρεοκοπία rosyjski: (1.1) банкротство ; (1.2) банкротство , неплатёжеспособность ; (1.3) банкротство szwedzki: (1.1) konkurs turecki: (1.1) iflas ukraiński: (1.1) банкрутство ; (1.2) неплатоспроможність , банкрутство ; (1.3) банкрутство włoski: (1.1) bancarotta