Pan Bóg () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy (1.1) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
(1.1) , ,
(1.1) Poszedł do kaplicy, poprosić Pana Boga o zdrowie dla ukochanej żony.
(1.1) prosić / uczcić / wielbić Pana Boga
(1.1) Pan, Bóg, Bóg Ojciec, Jahwe, Elohim, Stwórca, Wszechmogący, Wszechojciec, Wszechwładny, pambuk
z Panem Bogiem
jak u Pana Boga za piecem • jak Pan Bóg stworzył • niech ci Pan Bóg w dzieciach wynagrodzi • Pan Bóg nad sierotą • strzelać Panu Bogu w okno • złapać Pana Boga za nogi • żyć jak Pan Bóg we FrancjiJan Miodek, Od świętego Marcina zima się zaczyna, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987 • z Panem Bogiem przysłowia: człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi • jak Pan Bóg dopuści, to i z kija wypuści • kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje • Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy • Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek • strzeżonego Pan Bóg strzeże • większy Pan Bóg niż pan Rymsza
(1.1) baskijski: (1.1) Jaungoiko, Jainko Jaun czeski: (1.1) Pán Bůh niemiecki: (1.1) Herrgott słowacki: (1.1) Pán Boh węgierski: (1.1) Úristen wilamowski: (1.1) Hjer Gött