passer ()
rzeczownik (1.1) przechodzień (1.2) podający (1.3) ktoś, kto zdał egzamin
pass pass impassable, passable, passably, passing impassably, passing, passably
passer ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cyrkiel
(1.1) en passer, passeren, passere, passerne
(1.1) En uartig elev har stukket lærerinden med en passer. → Niegrzeczny uczeń ukłuł nauczycielkę cyrklem.
(1.1)
passer ()
czasownik (1.1) przejść, przechodzić, przejeżdżać (1.2) upływać, upłynąć, minąć, przemijać czasownik zwrotny se passer (2.1) dziać się
passe outrepasser
contentement passe richesse • il faut que jeunesse se passe
(1.1-2)
passer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wróbel
(1.1) passer, passeris
(1.1) Passer, deliciae meae puellae…Katullus II, 1 → Wróbelek, słodycz mojej dziewczyny…
passer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cyrkiel