diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni ()
, ,
(1.1) ktoś, mając złe zamiary, nieudolnie je maskuje
(1.1) — Największy to byłby dowód nieufności dla króla [ szwedzkiego], gdybyś wasza książęca mość załogi jego do fortecy wpuścić nie raczył. [...] Starosta kałuski uderzył się ręką po kolanie, ale nie odrzekł ni słowa, jeno Zagłoba szepnął: — Diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni.Henryk Sienkiewicz: Potop
(1.1) wilk w owczej skórze
inne przysłowia o diable
Dobrosława Świerczyńska, Przysłowia są… na wszystko, s. 60, PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-15896-5