predicament ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) trudna, kłopotliwa sytuacja
(1.1) predicament; predicaments
(1.1) Werner finds himself suddenly in a most awkward predicament. → Werner nagle znajduje się w najbardziej kłopotliwej sytuacji. (T. Carlyle: History of Friedrich II of Prussia, called Frederick the Great)
predicate, predicative predicate predicative
w przykładzie (1.1) z racji poprawności językowej nie przetłumaczone zostało słowo awkward (kłopotliwy), bo jego znaczenie już znajduje się w słowie predicament (kłopotliwa sytuacja)